Site is under construction
“Russia’s occupation of Crimea must end”. Article dedicated to the second anniversary of the Russian occupation of Crimea
25 March 2016 17:12

http://www.philenews.com/el-gr/f-me-apopsi-eponymes-gnomes/385/304826/prepei-na-termatistei-i-katalipsi-tis-krimaias-apo-ti-rosia

 

“Russia’s occupation of Crimea must end ”

 Dedicated to the second anniversary of the Russian occupation of Crimea

Already two years have passed since Russia invaded Crimea, a peninsula in southern Ukraine.  What do we see in Crimea now? - This prosperous region of Ukraine and popular holiday destination has turned into isolated island, a military base of Russia, where all social life is now under the control of the Russian special services. Especially persecuted are Ukrainian and Crimean Tatar activists, but any citizen who dares to express pro-Ukrainian or anti-Kremlin views risks his freedom.

A wave of politically motivated persecution has swept the annexed territory of Crimea. The purpose of this persecution was to spread an atmosphere of fear across the peninsula and thus prevent any public speeches being made against the occupying powers. The methods employed by the Russian special services and law enforcement agencies (kidnapping, torture, intimidation, denial of legal and diplomatic protection, conducting show trials), cite Russia as a state which uses ‘state terrorism’ against civilians. As for today Ukrainian flags and symbols are prohibited in Crimea, Ukrainian language is no longer taught in schools, Ukrainian libraries are closed and there is no Ukrainian TV. A great concern is connected to the repressions of indigenous Crimean Tatars by Russian occupation authorities.

Over the past month, Russian authorities have conducted dozens of raids on Crimean Tatar villages, terrorizing the population and arresting at least 13 people. Russia’s repression of Crimean Tatars is not new. Since the March 2014 occupation of Crimea, Russian authorities have singled out and persecuted Crimean Tatars, forcing over 10,000 members of the native ethnic group to flee Crimea. Those who remain have been subjected to abuses, including interrogations, beatings, arbitrary detentions and police raids on their homes and mosques.

Individuals are being pursued in order to prevent them from engaging in public non-violent activities in protest against the occupation of Crimea and in support of the protection of human rights, or they are used as a tool for Russian propaganda purposes, aimed at portraying Ukraine as an ‘external enemy’; consequently, Ukrainians are labelled ‘castigators’, ‘terrorists’, ‘criminals’ and ’spies’. With the use of methods that are unacceptable for any state of law, they were accused of crimes they had not committed, and were illegally imprisoned. Some of the Ukrainians have already been sentenced to long prison terms, and the rest are under no illusions regarding the sentences which will be imposed upon them.

From some points of view, Crimea’s case is comparable to the events in Cyprus in 1974 and 1983, to the Turkish invasion and the unilateral illegal proclamation of the Turkish Cypriot pseudostate. Unfortunately, Cypriots know firsthand all about the atrocities of illegal annexation of territory in their homeland. Thus, no one in Cyprus believed in the Russian propaganda myth about the “democratic” separation of Crimea from Ukraine and its accession to the Russian Federation after the illegal sham “referendum” held on March 16, 2014.

Russians like to say that “Crimea has always been Russian”, but it approximately sounds the same if you will say that “Cyprus has always been Turkish”. It’s not even necessary to stress that such actions are undermining all possible international agreements. If to justify annexation of Crimea by Russia and occupation of  ¼ of Cyprus territory by Turkey, the entire order of global security can collapse as much more countries and nations would arise to reshape world political map.

Moreover, in order to dissolve the Kremlin-imposed myth about “Russian Crimea” I would like to draw attention to real historic facts. Since ancient times, the Crimean peninsula was inhabited by various ethnic groups and later it was the site of Greek colonies. In the 13th century, the Crimean Tatars came from the east, creating a state, Crimean Khanate. The Russian Empire conquered Crimea only in 1783, and in 1954 the very same Moscow gave Crimea back to Ukraine. It should be emphasized that the transfer of Crimea from Moscow to Ukraine was conducted with the strict observance of all Soviet legal provisions.

Then, it is well-known how the Kremlin decided to get Crimea – the process that was too far from democratic accession.  An aggressive Russia’s campaign of military intervention in Crimea began in late February 2014. Russian forces so-called “green men” wearing ski masks and combat uniforms without markings seized the Crimean regional parliament, several government buildings and the airport. They installed checkpoints on Crimea’s boundary with its neighboring Ukrainian provinces and fired at unarmed Ukrainian military personnel. Ukrainian Crimeans were given 10 days’ notice to vote in a public referendum, which gave them two choices for their future — to join Russia or become independent. Voters had no option to oppose either of the ballot questions or to maintain the status quo, which would mean remaining part of Ukraine. The Kremlin claims that an overwhelming 97 percent voted to join Russia, even though a poll taken one month before the referendum showed that only 41 percent of Crimea’s population favored that outcome. A number of supporters of the idea of “Russian Crimea” decreases day by day, because under Russia’s occupation, the people of Crimea have already suffered human, economic, political and social costs.

That is why Ukraine and all international community call Russia to end the occupation of Ukrainian peninsula, to end immediately its systematic persecution of Tatars, respect cultural and religious rights of the citizens, and release those who are illegally detained. The fights in Eastern Ukraine as well as information and cyber war with use of strong Russian propaganda have somehow overshadowed the Crimean issue, but Crimea should not be removed from the agenda of world politics, it is vital not to put the Crimean issue on the back burner and to launch an international mechanism for de-occupation of the peninsula.

 


 

Δευτέρα, 21 Μαρτίου 2016
 

Πρέπει να τερματιστεί η κατάληψη της Κριμαίας από τη Ρωσία

Το άρθρο είναι αφιερωμένο στη δεύτερη επέτειο της ρωσικής κατοχής της Κριμαίας

Ηδη δύο χρόνια έχουν περάσει από τότε που η Ρωσία εισέβαλε στην Κριμαία. Τι βλέπουμε στη χερσόνησο αυτή τώρα; Αυτή η ευημερούσα περιοχή της Ουκρανίας και δημοφιλής προορισμός διακοπών έχει μετατραπεί σε απομονωμένο νησί, μια στρατιωτική βάση της Ρωσίας, όπου όλη η κοινωνική ζωή είναι υπό τον έλεγχο των ρωσικών ειδικών υπηρεσιών. Ειδικά διώκονται όχι μόνο οι Ουκρανοί και οι Τατάροι της Κριμαίας, αλλά ο κάθε πολίτης που τολμά να εκφράσει τη φιλο-ουκρανική ή αντι-Κρεμλινική άποψη κινδυνεύει η ελευθερία του.

Ένα κύμα διώξεων με πολιτικά κίνητρα έχει σαρώσει το κατεχόμενο έδαφος της Κριμαίας. Ο σκοπός αυτής της δίωξης είναι να εξαπλωθεί μια ατμόσφαιρα φόβου σε ολόκληρη τη χερσόνησο και έτσι να εμποδίσει οποιεσδήποτε δημόσιες ομιλίες που γίνονται ενάντια στις κατοχικές δυνάμεις. Οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται από τις ρωσικές ειδικές υπηρεσίες και την Αστυνομία (απαγωγές, βασανιστήρια, εκφοβισμός, άρνηση της νομικής και διπλωματικής προστασίας), δείχνουν τη Ρωσία ως κράτος που χρησιμοποιεί «κρατική τρομοκρατία» εναντίον των πολιτών. Όσο για σήμερα, οι ουκρανικές σημαίες και σύμβολα απαγορεύονται στην Κριμαία, η ουκρανική γλώσσα δεν διδάσκεται πλέον στα σχολεία, οι ουκρανικές βιβλιοθήκες είναι κλειστές και δεν υπάρχει ουκρανική τηλεόραση. Μια μεγάλη ανησυχία συνδέεται με την καταστολή από τις ρωσικές Αρχές κατοχής των ιθαγενών Τατάρων της Κριμαίας.

Τα άτομα διώκονται, προκειμένου να τους αποτρέψουν από τη συμμετοχή σε δημόσιες μη βίαιες δραστηριότητες όπως διαμαρτυρία ενάντια στην κατοχή της Κριμαίας και την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ή χρησιμοποιούνται ως εργαλείο για τους σκοπούς της ρώσικης προπαγάνδας, με στόχο να απεικονίσουν την Ουκρανία ως «εξωτερικό εχθρό», ως εκ τούτου βάζουν στους Ουκρανούς την ετικέτα «τρομοκράτες», «εγκληματίες» και «κατάσκοποι». Με τη χρήση των μεθόδων που είναι απαράδεκτες για οποιοδήποτε κράτος δικαίου, οι πολίτες κατηγορήθηκαν για εγκλήματα που δεν διέπραξαν, και φυλακίστηκαν παράνομα. Μερικοί από τους Ουκρανούς έχουν ήδη καταδικαστεί σε μακροχρόνιες ποινές φυλάκισης, και οι υπόλοιποι χωρίς αμφιβολία θα καταδικαστούν.

Από ορισμένες απόψεις, η περίπτωση της Κριμαίας είναι συγκρίσιμη με τα γεγονότα στην Κύπρο το 1974 και το 1983, με την τουρκική εισβολή και τη μονομερή παράνομη ανακήρυξη του τουρκοκυπριακού ψευδοκράτους. Δυστυχώς, οι Κύπριοι γνωρίζουν από πρώτο χέρι όλες τις θηριωδίες της παράνομης προσάρτησης του εδάφους της πατρίδας τους. Για αυτόν τον λόγο, κανείς στην Κύπρο δεν πίστεψε στον μύθο της ρωσικής προπαγάνδας για τον «δημοκρατικό» διαχωρισμό της Κριμαίας από την Ουκρανία και την ένταξή της στη Ρωσική Ομοσπονδία, μετά το παράνομο «δημοψήφισμα», που πραγματοποιήθηκε στις 16 Μαρτίου 2014.

Στους Ρώσους τους αρέσει να λένε ότι «η Κριμαία ήταν πάντα ρωσική», αλλά αυτό ακούγεται περίπου σαν να λέει κανείς ότι «η Κύπρος ήταν πάντα τουρκική». Δεν είναι καν απαραίτητο να τονίσω ότι τέτοιες ενέργειες υπονομεύουν όλες τις πιθανές διεθνείς συμφωνίες. Αν δικαιολογηθεί αυτή η προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία και η κατοχή του 37% του κυπριακού εδάφους από την Τουρκία, ολόκληρο το σύστημα της παγκόσμιας ασφάλειας μπορεί να καταρρεύσει, θα εμφανιστούν περισσότερες χώρες και έθνη, οι οποίοι θα ήθελαν να αναμορφώσουν τον πολιτικό χάρτη του κόσμου.

Προκειμένου να διαλύσω τον μύθο του Κρεμλίνου για τη «ρωσική Κριμαία», θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή στα πραγματικά ιστορικά γεγονότα. Από τους αρχαίους χρόνους, η χερσόνησος της Κριμαίας κατοικούνταν από διάφορες εθνοτικές ομάδες και αργότερα ήταν η περιοχή των ελληνικών αποικιών. Τον 13ο αιώνα, οι Τάταροι της Κριμαίας ήρθαν από τα ανατολικά, δημιουργώντας ένα κράτος, το Χανάτο της Κριμαίας. Η Ρωσική Αυτοκρατορία κατέκτησε την Κριμαία μόνο το 1783, και το 1954 η ίδια η Μόσχα έδωσε την Κριμαία πίσω στην Ουκρανία. Θα πρέπει να τονιστεί ότι η μεταβίβαση της Κριμαίας από τη Μόσχα προς την Ουκρανία πραγματοποιήθηκε με την αυστηρή τήρηση όλων των σοβιετικών νομικών διατάξεων.

Στη συνέχεια, είναι γνωστό πως το Κρεμλίνο αποφάσισε να αποκτήσει την Κριμαία - τη διαδικασία που ούτε καν θυμίζει δημοκρατική προσάρτηση. Μια επιθετική εκστρατεία της Ρωσίας για τη στρατιωτική παρέμβαση στην Κριμαία ξεκίνησε στα τέλη Φεβρουαρίου του 2014. Οι ρωσικές δυνάμεις, οι λεγόμενοι «πράσινοι άνθρωποι» φορώντας μάσκες και στρατιωτικές στολές χωρίς σημάδια, κατέλαβαν το κοινοβούλιο της Κριμαίας, πολλά κυβερνητικά κτήρια και το αεροδρόμιο. Εγκατέστησαν σημεία ελέγχου στα όρια της Κριμαίας με τις γειτονικές επαρχίες της Ουκρανίας και ξεκίνησαν πυροβολισμούς σε άοπλο ουκρανικό στρατιωτικό προσωπικό.


Δεν πρέπει να αφαιρεθεί από την παγκόσμια ατζέντα
Ο αριθμός των υποστηρικτών της ιδέας της «ρωσικής Κριμαίας» μειώνεται μέρα με τη μέρα, γιατί υπό την κατοχή της Ρωσίας, οι άνθρωποι της Κριμαίας έχουν ήδη υποστεί ανθρώπινο, οικονομικό, πολιτικό και κοινωνικό κόστος. Αυτοί είναι οι λόγοι γιατί η Ουκρανία και η διεθνής κοινότητα καλούν τη Ρωσία να τερματίσει την κατοχή της Ουκρανικής χερσονήσου, να σταματήσει αμέσως τη συστηματική δίωξη των Τατάρων, να σέβεται τα πολιτιστικά και θρησκευτικά δικαιώματα των πολιτών, και να απελευθερώσει όλους όσοι κρατούνται παράνομα. Οι μάχες στην Ανατολική Ουκρανία, καθώς και η χρήση της ισχυρής ρωσικής προπαγάνδας έχουν κατά κάποιο τρόπο επισκιάσει το θέμα της Κριμαίας, αλλά η Κριμαία δεν θα πρέπει να αφαιρεθεί από την ημερήσια διάταξη της παγκόσμιας πολιτικής, μέχρι να επιστραφεί στην Ουκρανία.
 

Ο Μπορίς Γουμενιούκ είναι ο πρέσβης της Ουκρανίας στην Κύπρο.

 

Newspaper "Phileleftheros" dated 21.03.2016,

Outdated Browser
Для комфортної роботи в Мережі потрібен сучасний браузер. Тут можна знайти останні версії.
Outdated Browser
Цей сайт призначений для комп'ютерів, але
ви можете вільно користуватися ним.
67.15%
людей використовує
цей браузер
Google Chrome
Доступно для
  • Windows
  • Mac OS
  • Linux
9.6%
людей використовує
цей браузер
Mozilla Firefox
Доступно для
  • Windows
  • Mac OS
  • Linux
4.5%
людей використовує
цей браузер
Microsoft Edge
Доступно для
  • Windows
  • Mac OS
3.15%
людей використовує
цей браузер
Доступно для
  • Windows
  • Mac OS
  • Linux